من محمدرضا نیک‌اندام هستم؛ یه عاشق نانچیکو که دوست داره تجربه‌هاش رو با بقیه به اشتراک بذاره.
نانچیکو سال‌هاست بخشی از مسیر زندگی من شده. توی این مسیر، بیشتر از اینکه دنبال عنوانی باشم، دنبال تجربه کردن، تمرین کردن و بهتر شدن بودم.
نه برای رقابت با کسی، بلکه برای بهتر شدن نسبت به دیروز خودم. نه ادعای کامل بودن دارم، نه لقب استادی رو به دوش می‌کشم و نه فکر می‌کنم مسیر یادگیری من تموم شده. من هنوز در مسیرم و فکر می‌کنم بخش مهمی از جذابیت این راه، همین ادامه دادن و یاد گرفتنه.
نانچیکو برای من فقط یه ابزار نیست. تمرین باهاش بهم یاد داده صبورتر باشم، از اشتباهاتم درس بگیرم و برای بهتر شدن عجله نکنم.این سایت هم جاییه برای به اشتراک گذاشتن تجربه‌ها، آموزش‌ها و چیزهایی که در این مسیر یاد گرفتم؛ برای همه رفقا و علاقه‌مندانی که دوست دارن نانچیکو رو بهتر بشناسن.
سال‌هاست دوستانم به‌خاطر چهره، علاقه‌ام به نانچیکو و روحیه پرانرژی و شوخ‌طبعم، من رو مایکل‌آنجلو یا مایکی صدا می‌زنن
برای من، این لقب فقط یه شباهت ظاهری نیست؛ یادآور انرژی، شادی، رفاقت و لذت بردن از مسیره. چون زندگی قرار نیست همیشه جدی باشه.
تمرین کن، پیشرفت کن، انرژی بگیر و از مسیر لذت ببر.
من هم مثل خیلی از علاقه‌مندان نانچیکو، سال‌ها حرکت‌های نمایشی رو تمرین کردم و از زیبایی، سرعت و ریتم اون‌ها لذت بردم.
اما به‌مرور متوجه شدم که دنیای نانچیکو فقط به حرکت‌های زیبا و چرخش‌های تماشایی محدود نمی‌شه. پشت هر حرکت، مهارت‌هایی مثل کنترل، دقت، هماهنگی، زمان‌بندی و آگاهی از مسیر حرکت وجود داره؛ مهارت‌هایی که یادگیری اون‌ها به تمرین مستمر و توجه به جزئیات نیاز داره.
از یه جایی به بعد تصمیم گرفتم تمرینم رو به حرکت‌های نمایشی محدود نکنم و بخش مبارزه‌ای نانچیکو رو هم جدی‌تر دنبال کنم؛ مسیری که برام فرصت تازه‌ای برای یادگیری، تجربه و شناخت بهتر این ابزار ایجاد کرد. اینجا قرار نیست دنبال خشونت باشیم. هدف، یادگیری اصولی، افزایش کنترل و تمرین مسئولانه است.
سرعت جذابه؛ اما کنترل داشتن ارزشمندتره
